|
Tim Knol - Days
In een maand via de kleine naar de grote zaal van Paradiso, een tour langs bijna elk festival in Nederland, waaronder Lowlands. Optredens op tv en radio, zeer positieve recensies, een Edison en zijn debuutalbum wat nummer één wordt in onze Podialandklappers. 2010 was een top jaar voor Tim Knol, 2011 lijkt beter te worden. Pinkpop is bevestigd en een Duiveltje voor beste zanger is binnen. Daar ben ik het niet mee eens. Op zijn tweede album Days, nog geen jaar na debuut, valt zijn Nederlandse accent nog vaak op en zeker in de ballades is hij niet sterk. Kleine liedjes zijn niet per definitie mooi, het kan ook liftmuziek zijn. Maar, dat is het enige minpunt. De nummers klinken voller en ruwer, meer als een bandplaat dan als een solo-ding. Veel fijne riffs, veel catchy stukjes en veel up-tempo - dat alles groots uitgezet. Een sterk album en logisch vervolg, maar waarschijnlijk niet weer de nummer één in de Podialandklappers.
Back to top
del-Toros - del-Toros (EP)
del-Toros is een trio uit Alkmaar, bestaande uit Guido (gitaar/zang), Sicco (bas/zang) en Ton (drums). In 2009 brachten ze hun eerste demo uit bestaande uit 3 tracks en nu in 2010 volgt een 7 nummers tellende EP, die sinds deze zomer uit is. Het trio valt kort door de bocht te beschrijven als een kruising tussen Beavershot en The Shavers.
Maar om del-Toros alleen maar weg te zetten als een mix van deze bands, doet het trio veel te kort. Want de heren hebben overduidelijk een eigen geluid. Hoewel, eigen geluid? Bij het eerste beluisteren van de EP, lijk je van het ene genre in het andere te vallen, van rockabilly, tot hardrock en van punk-rock terug naar surf. De heren zijn van vele markten thuis. Met zelfs een instrumentaal nummer er tussendoor.
Maar na nog een aantal keer luisteren hoor je toch wel degelijk overal het eigen del-Toros sausje terug. En dat sausje is zeker niet verkeerd, met een energiek en rauw geluid. Versterkt door het feit dat er twee zangers zijn, wat de diversiteit van de muziek alleen nog maar doet toenemen. Al met al staat de muziek van del-Toros als een huis, wat ook live veelbelovend moet zijn. Helaas gaat het gezamenlijke concert met The Shavers in de Waerdse Tempel niet door, wegens gezondheids-problemen van Cock de Jong. Wel mogen we del-Toros binnenkort verwelkomen in de studio van Podialand.
Meer info en het verkrijgen van de EP, kijk op http://www.undertow-recordings.com/
Back to top
Slofsessies - Break M en Dirkteur
De westfriese hiphop zit in de lift. Zo zijn daar momenteel al Scylla en de Westfreestylers die lokale bekendheid genieten en hebben we ook Engel die inmiddels in wat meer delen van het land bekend begint te raken. En nu zijn daar uit Enkhuizen Break M en Dirkteur met hun debuutalbum Slofsessies. Twee jonge honden die hiphoppend westfriesland en wellicht daarna Nederland willen veroveren. Het album viel 2 weken geleden bij mij op de deurmat en na het lezen van de intro was ik reuze benieuwd. Want het concept achter deze plaat is echt onwijs origineel. In cafe de Slof, waar deze jongens regelmatig een pilsje nuttigden, is het idee ontstaan. Hier hing ouderwets vinyl aan de muur. En dat hing er niet lang. Want deze jongens kregen het lumineuze idee om de albums van de muur mee naar huis te nemen. En dan de leukste samples en loops te gebruiken, een lekkere beat eronder te knallen en hier een vette rap op te maken. En het resultaat is helaas wat wisselend. Er staan een aantal toffe tracks op de plaat waaronder ABC, Drakentemmers en Slofgangers. Maar toch ook een aantal die wat minder bekoren en waarbij je de neiging hebt te skippen naar het volgende nummer.
Over het algemeen vindt ik het album iets te vlak qua geluid en vallen de raps soms voor mijn gevoel wat weg naar de achtergrond. Maar daar tegenover staat weer het enthousiasme van Break M en Dirkteur en de creativiteit en originaliteit van het idee achter en het uiteindelijke resultaat op de plaat zelf. Dus al met al moet ik zeggen dat het een geslaagd debuut album is. Voor een eventuele opvolger zou ik graag wat meer kracht in de beats en in de raps zien. Tot die tijd doen we het op zeker met plezier met dit album van Break M en Dirkteur - Slofsessies.
Voor meer informatie en om het album zelf in huis te krijgen kun je surfen op het wereldwijde web naar www.nixaandehand.nl.
Back to top
Square Attic - First Box EP
Podialand heeft natuurlijk aandacht voor nieuw talent, zo ook de band Square Attic uit de omgeving van Schagen. Onlangs bracht het kwartet haar eerst EP 'First Box' uit, welk een goede indruk achter laat. De indiepop van Square Attic heeft referenties met bands als Coldplay, Travis en Air Traffic. Met opener 'A Day to Remember' geeft de band direct haar visitekaartje af. Het sterke nummer met piano, gitaar, drums, bas en vocalen is goed opgebouwd. Ondanks dat het nummer ruim 6 minuten duurt houdt het de juiste spanningsboog. Van het nummer 'Bring me Home' is ook een videoclip gemaakt, die is toegevoegd aan de EP. Met het aanstekelijke 'Without Me' sluit de band vervolgens keurig af. De EP 'First Box' is opgenomen en gemasterd door Koen Zuurbier en Louis Inghels (The La La Lies) in de Chicken Recordings Studio. Al met al heeft Square Attic absoluut een goed eerste product afgeleverd. Natuurlijk moet de jonge formatie, die momenteel anderhalf jaar bestaat, nog de nodige ervari ng op doen, nog wat sleutelen aan haar repertoire, maar mag trots zijn op het verschijnen van First Box. Ben razend benieuwd of de band live minstens zo sterk is als op 'First Box'. De toon is gezet!
Square Attic bestaat uit Alwi Kruize (21), gitarist, pianist en zanger; Tommie Janssen (19), drummer; Randy Schilder (21), lead gitarist en tweede stem en Roy Laanne (19), basgitarist.
Meer info op de Square Attic website. 'First Box' is hier ook te beluisteren http://www.squareattic.nl/
Back to top
A Day's Work - Remember the Unknown - EP
In april 2010 verscheen de nieuwe EP Remember the Unknown van de Alkmaarse formatie A Day's Work en het is het lange wachten zeker waard geweest. Want telkens als A Day's Work een EP of album aflevert weet het je nimmer teleur te stellen. Remember the Unknown is de opvolger van het succesvolle A Home in the Rain uit 2005. Je merkt aan de nummers dat A Day's Work inmiddels al heel wat vlieguren erop heeft zitten. Je hoort een zeer ervaren formatie in optima forma. Op Remember the Unknown staan vijf sterke melodieuze rocksongs, die elk niet voor elkaar onder doen. Opener Teeth is een warme, krachtige opener. Met Lost trapt de band het gaspedaal nog even verder in. Op Fade begint de band zeer rustig, maar weet je na bijna twee minuten op het verkeerde been te zetten door zeer bombastisch, a la Muse, uit de hoek te komen. Zeer knap gedaan! Het titelnummer Remember the Unknown is misschien wel de beste song van de EP. Waarna de band met Wasting the Dawn knap afsluit. De EP is opg
enomen, gemixed en gemastered door Jochem Jacobs (Textures, Stream of Passion, Autumn). Paul Glandorf werd tijdens de Westfriese Popprijs finale in januari 2007 door The Shavers voorman Johannes de Boom geprezen door de opmerking: 'Als er een zilveren Harp bestaat voor de beste zanger, dan zal ik Paul van A Day's Work voordragen als potentiële winnaar'. Ik kan mij daar zeker bij aansluiten, want Glandorf heeft een bijzonder prettige zangstem, die in het muziekpalet van A Day's Work niet kan ontbreken. Met Remember the Unknown is A Day's Work sterk terug gekomen!
Wouter - bass
Colin - drums, backing vocals
Maarten - guitar
Len - keyboards, samples
Paul - vocals
A Day's Work - Remember the Unknown
1) Teeth
2) Lost
3) Fade
4) Remember The Unknown
5)Wasting The Dawn
Meer info: www.myspace.com/adayswork
Back to top
Beavershot - Live in Bochum
Na een lange aanloop is dan eindelijk het derde album van Beavershot
verschenen. Nadat ze door de Westfriese popscene met de de Westfriese
Popprijs 2007 werden beloond omdat ze een heuse Amerikaanse tour
hadden bewerkstelligd ging de zegetocht in 2008 door met een Europese
tour. Deze voerde met the White Barons (USA) langs Nederland,
Duitsland en Finland (tevens met I Walk The Line). In Duitsland werd
o.a. Bochum aangedaan waar het live nummer van de CD, Whitetrash
Cowboy, is opgenomen.
De plaat is zoals je kunt verwachten van de drie polder-rednecks, in
rap tempo worden er 12 nummers op voortreffelijke wijze doorheen
gestampt. Verwacht ook nu geen wereldbeschouwingen, oplossingen van de
economische problemen of duurzame groene levenswijsheden. De
onderwerpen beperken zich gelukkig weer tot bier, auto's, sex en
lekkere wijven. Dit levert een paar vermakelijke songs op, zoals
bijvoorbeeld "Barons Head" waarin verhaald wordt over de memorabele
sex-drugs-and-rock'n'roll nacht in Bochum, of "Piece of Ass" over dat
lekkere wijf die je niet uit je kop krijgt. Muzikaal is er bij deze
rockgoden op leeftijd toch nog een zekere ontwikkeling te horen, de
band is nog strakker op elkaar ingespeeld en voor het eerst zijn er
ook wat effecten in het gitaarspel verwerkt. Al met al voor de
liefhebber van stevige, snelle rock weer een aanrader!
1. Barons Head
2. Plane Jane
3. The South
4. Pretty Slick
5. Piece of Ass
6. Death Race
7. Jenn, Ginnie, Kelly 'n Suzie
8. Classy Girl
9. Saviour
10. Sexgod
11. Dirty White Boy
12. Whitetrash Cowboy (Live in Bochum)
Meer info: www.beavershot.nl
Back to top
The SelfEmployed - Highway Society
Met het verschijnen van het debuutalbum Highway Society besloot het kwartet T.IF.T uit Waarland een naamswijziging door te voeren. Vanaf april 2010 heet de voormalig Amsterdamse Popprijs winnaar en finalist van de Westfriese popprijs The SelfEmployed. En met de release van het langverwachte debuut ziet die toekomst er rooskleurig uit voor de band. Met Highway Society komt The SelfEmployed zeer goed voor de dag. De plaat, opgenomen door Menno Bakker en geproduceerd door Moke drummer Rob Klerkx zit vernuft in elkaar. Het album opent met sterk met vernieuwde versies van het eerder op de EP 'Left Ear Melodies' uitgebrachte 'Clever Enough' en 'Just a Routine'. 'Clever Enough', inmiddels gebombardeerd tot de eerste single van het album, is een zeer aanstekelijk nummer die de juiste toon zet en daarmee de juiste keuze tot albumopener. Het ijzersterke 'Just a Routine', wat in 2007 al behoorlijk veel airplay opleverde, vormt de opmars naar één van de twee mooiste nummers van het album 'Play' en het titelnummer 'Highway Society'. 'Play' is uitermate catchy en blijft op een positieve manier in je hoofd zitten. 'Highway Society' met het van Radiohead-gitaargeluid en de prettige samenzang is van bijzondere schoonheid, waarmee de band haar veelzijdigheid toont. En met die samenzang zit het trouwens op het gehele album wel snor. Net als bij een live optreden is de meerstemmigheid een enorm pluspunt voor de band. Het nummer 'The Silence', met de aanstekelijke drive, is tevens één van de hoogtepunten op 'Highway Society'. De balans tussen de opzwepende en karakteristieke nummers en de rustieke ballades als 'Now is the Time' komt goed tot uiting. Met Highway Society heeft The SelfEmployed een goed en evenwichtig debuut album afgeleverd en wellicht goud in handen.
01. Clever enough 
02. Just a routine
03. Play
04. Highway society
05. Now is the time
06. Utopia
07. Paranoia mind
08. The silence
09. My medicine
10. Guard me
11. Unborn
Back to top
Boilersuit - Crash Tender
Eind 2009 verscheen de nieuwe EP Crash Tender van de Westfriese formatie Boilersuit. Het trio, bestaande uit zangeres, gitariste Loes Schat, drummer Bart Metselaar en bassist Chris Dekker hebben daarmee wederom bewezen een waardevolle band te zijn binnen de vaderlandse popmuziek. Crash Tender is geproduceerd door Pinie (Nilsson) en Maarten (Appendix), die daarmee goed werk hebben afgeleverd. Maar het beste werk komt toch weer van Boilersuit, die keer op keer een fraaie EP aflevert. Crash Tender bevat, net als alle voorgaande EP's, vier prachtige melodieuze en in balans zijnde popliedjes. Boilersuit heeft goed gekozen met opener Hiding From the Sun, wat prachtige en rustiek is opgebouwd. Misschien wel het mooiste nummer is Out of the Woods, wat je direct doet verlangen naar meer. Het nummer Crash Course is zo'n typisch Boilersuit nummer en de afsluiter Where I Wanna Be is een zeer vrolijk en dynamisch radiovriendelijk nummer, die ook deze zijde van Boilersuit toont. Met Crash Tender komt Boilersuit dus weer zeer goed voor de dag. Nu maar hopen dat meerdere mensen deze fraaie schijf gaan beluisteren.
Podialand heeft drie exemplaren van Crash Tender van Boilersuit beschikbaar. Mail naar info@podialand.nl en maak kans op die mooie EP van Boilersuit.
Meer info: www.boilersuit.nl
Back to top
Steed, A Curious case of Countless Clues
Serieus goede Britpop uit Westfriesland. In navolging van The La La Lies is er nog een britpop sensatie in Westfriesland: Steed. Het onlangs uitgebrachte album A curious case of countless clues staat bomvol lekkere nummers. Een geniale zet is volgens mij de blazerssectie die aan de band is toegevoegd. Hiermee klinkt de sound echt af. Een goed album als achtergrond, maar nog beter met de volumeknop dik open. Opener Ordinary Days zet meteen de toon, lekker uptempo en vrolijk. Het stemgeluid van frontman Alex Pasveer lijkt gemaakt voor dit werk. Vanaf track 4, Moving, komen de blazers om de hoek kijken en wordt het alleen nog maar leuker en beter. Met goede tracks als Charlatan en Beautiful day is het een sterk debuutalbum geworden. De album release in Paradiso was een succes en grotere bekendheid wacht nu voor de heren. Ik ben al overtuigd, want jongens wat een lekker album zeg. Hulde aan de Britpop, hulde aan Steed.
Back to top
Tim Knol - Tim Knol
Dat er zat muziekaal talent rondloopt in West-Friesland weten we al langer, dat is geen nieuws. Dat er een debuutplaat uitkomt van de Hoornse Tim Knol bij Excelsior is al een stuk specialer. Dat aan die plaat wordt meegewerkt door klasse-artiesten als Anne Soldaat en Jacob De Greeuw is natuurlijk mooi meegenomen, maar dat de eerste plaat van Tim Knol zo goed zou worden had ik niet verwacht.
Muzikaal Nedeland is in de ban van Tim Knol. Tim, die zijn band Be Right Back verliet om een solo-plaat op te nemen,maakt dan meteen van zn eerste plaat al een album van formaat. Het is een echt liedjes album geworden , een lekkere popplaat met rock en country invloeden. Beetje melancholiek op "Sounds Familiar" en "Music in my Room" , waarvan vooral dat laatste nummer één van de hoogtepunten van de plaat is, samen met het door Anne Soldaat geschreven "Only Waiting" en het catchy "Or so I'm told".
Een debuutalbum als een vliegende start van een carriere in de popmuziek lijkt me. Nu deze groep mensen bij elkaar houden en tot in de eeuwigheid platen maken met mooie liedjes er op , en lekker spelen in het land.
Dijkpop kan er niet omheen, Lowlands denk ik ook niet , en wij als Podialand kunnen er al helemaal niet om heen.
Back to top
|
